Szkoła Podstawowa im. Polskich Noblistów w Sycewicach

Czerwiec – kiedy motywacja się kończy, a zmęczenie daje o sobie znać.

Początek czerwca to moment, na który dzieci i młodzież czekają przez cały rok. Wakacje są już blisko, dni stają się dłuższe, a szkolny finisz wydaje się na wyciągnięcie ręki. Paradoksalnie jednak właśnie teraz coraz częściej obserwujemy u uczniów spadek motywacji, rozdrażnienie, większą ilość konfliktów czy zwykłe zmęczenie. W gabinecie pedagoga szkolnego często słyszę: „Już mi się nie chce”, „Nie dam rady”, „Po co jeszcze się starać?”. Rodzice nierzadko odpowiadają wtedy: „Przecież zaraz wakacje, wytrzymaj jeszcze chwilę”. Problem w tym, że dla wielu dzieci i nastolatków ta „chwila” bywa naprawdę trudna.
Pamiętajmy – dzieci są zmęczone. Za nimi wiele miesięcy codziennych obowiązków, sprawdzianów, ocen, wczesnego wstawania, napięć społecznych i oczekiwań. Ich zmęczenie nie zawsze wygląda tak, jak wyobrażają to sobie dorośli. Czasem objawia się marudzeniem, wycofaniem, złością albo brakiem zaangażowania. Nie dlatego, że nagle przestało im zależeć. Często dlatego, że ich zasoby po prostu się kończą. W tym czasie szczególnie ważne staje się nie pytanie: „Dlaczego ci się nie chce?”, ale: „Co sprawia, że jest ci teraz tak trudno?”.
Co mogą zrobić rodzice?

- Zauważyć zmęczenie, zamiast od razu je oceniać.
Czasami dziecko bardziej potrzebuje usłyszeć „Widzę, że jesteś już bardzo zmęczony” niż „Weź się w garść”.

- Odpuścić walkę o perfekcję.
Końcówka roku nie musi być czasem nieustannego podnoszenia poprzeczki. Warto zastanowić się, co naprawdę jest teraz najważniejsze – kolejna ocena czy dobrostan dziecka.

- Dbać o odpoczynek, który naprawdę regeneruje.
Sen, ruch, czas poza ekranem, wspólny spacer czy chwila bez planu bywają skuteczniejsze niż kolejna godzina przy biurku.

- Zauważać wysiłek, nie tylko efekt.
Dzieci potrzebują poczucia, że ktoś dostrzega ich starania – nawet wtedy, gdy nie wszystko wychodzi idealnie.

Czerwiec to nie tylko czas wystawiania ocen. To także moment, kiedy dzieci uczą się czegoś bardzo ważnego – jak radzić sobie ze zmęczeniem, presją i kończeniem trudnych etapów. Rolą dorosłych nie jest usunięcie wszystkich trudności, ale stworzenie przestrzeni, w której dziecko poczuje, że nie musi przez nie przechodzić samo. Zanim więc kolejny raz powiemy: „Jeszcze tylko kilka tygodni”, warto zatrzymać się na chwilę i zapytać: „Jak się teraz naprawdę czujesz?”.